Ty masz oczy burzowe I dłoń zuchwałą Dotkliwie jak piorun Razisz mnie całą Na Tobie omdlewam Wzlatuję ku górze Rozkołysana Rozkwitam jak róża Z warg spijasz nektar Przy arii...

rotiq.e rotiq.e·1 kwi 2022

Bądź moim słowem … Poczuj gdy mówię twe imię... Zostań jedną myślą … By móc wędrować pośród innych … Zabierz me oczy … By spojrzeć na siebie tak jak Ja patrzę … Złap mój oddech...

Ewi Ewi·12 lut 2022

Niech pójdą precz myśli złe i wszystkie słowa, co są na nie. Niech spadnie na nie deszcz szczerozłotych chwil. Niech nie wróci lęk, Zwątpienia czas, Najgorsze co bywało w nas,...

vierszovane·11 lut 2022

Jeśli chcesz uciec nie pytaj gwiazd o drogę One miewają zgubne drogowskazy Niczym porty bezbrzeżne i pustynie przeklęte Bez twojego światła Jeśli chcesz się odnaleźć, to musisz...

vierszovane·11 lut 2022

Księga Rodzaju 6,12-14 " I spojrzał Bóg na ziemię, a oto była skażona, " Czyli zobaczył Bóg ziemię w falowych zakłóceniach "gdyż wszelkie ciało skaziło drogę swoją na ziemi " Czyli...

Potencjan Bratnicki·9 lut 2022

Bała się trzymać w ramionach swych całą potęgę jej miłości. Niestabilne jej dłonie raz się zaciskały ,a raz rozluźniały . Niepewność uczuć swych trzymała w sobie. Wmawiając...

Ewi Ewi·24 sty 2022

I nikt go już nie naprawi, smutne opadłe ramiona. Szczątki z pióra poety, list od kochanej, podarty przez szczury. Zło zeszło z kart, butelki, pytania. Bolesne ukłucie, dość...

Buła·14 sty 2022

Te powiastki, śmierci bezsenne, umarłe łodygi, opadłe płatki. Umyć twarz, spać, nie przeżywać, umysł lotny? Nic już z tego! Wolność człeka, w klatce, sznurem związanego. To koniec!...

Buła·14 sty 2022

W koronach drzew - leciuchno drgają liście: one już widzą, one wiedzą! Długie cienie - na Zachód. Tam będzie noc. Gdy obudzimy się wcześniej, wyruszymy. Woda jest w ruchu, ale...

Alwida Antonina Bajor·18 gru 2021

Księga Rodzaju 4,1-3 "Adam obcował z żoną swoją Ewą," Czyli nastąpił akt rozradzania się, "a ta poczęła" Czyli rozpoczął się proces rozradzania się, czyli wzajemnych oddziaływań...

Potencjan Bratnicki·13 gru 2021

Atramentowe serce znów zabiło. Upomniało się o uwagi brak. Wszak został tylko czarny głaz . Czemuż to tak ? Zadrwiło jej tak. Gdy tylko zdawało się,że dostaje od niej paletę barw...

Ewi Ewi·11 gru 2021

Ponoć moja przepustowość ustaje dopiero wtedy gdy element napędzający staje się smutny . Moje wszystko odczuwa brak energii twej i smuci się wraz z tobą. Strużko ciepła ma uracz...

Ewi Ewi·8 gru 2021