Wiersze
zielone wypłowiałe wykładziny i szum instalacji grzewczej w moim mieszkaniu cały mój kosmos sprowadza się do przedmiotów które mnie otaczają do socrealizmu który łączy kiczowatość...
00308
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Wszystkie Wiersze
Wszystkie publikacje z kategorii Wiersze.
Poetica.pl to portal z wierszami polskich autorów — od klasycznej poezji lirycznej po współczesne formy. Czytaj wiersze miłosne, refleksyjne, humorystyczne i patriotyczne. Publikuj własną poezję i dziel się nią ze społecznością.
Wiersze
ogień ogień ogień ogień ogień ogień wu wei bez dogmatów działaj bez usiłowania ogień ogień ogień ogień ogień ogień wu wei bez dogmatów działaj bez usiłowania ogień ogień woda woda...
00291
Wiersze
jest początek lat 80-tych w moim mieszkaniu na osiedlu tysiąclecia framugi okien trzaskają od mrozu siarczystego chłodu który posiada niemal kosmiczne znaczenie i tworzy głębię...
00239
Wiersze
w chłodnym pokoju schroniska słucham wiadomości radiowych które przekazuje spikerka metalicznie zmienionym głosem mówi że w górach dalej pada i niebezpiecznie na szlakach wynika...
00251
Wiersze
Jaskrawa biel, światło... Dziwny spokój, nie czuję ciała... Przestrzeń, zamknięta, a może otwarta niepojęta, niezrozumiała... Chciałem iść dalej w tą przestrzeń w to światło, Matki...
00388
Wiersze
Jestem, bo chce być. Staram się. Uśmiech przychodzi mi łatwo. Cieszę się chwilą. Jestem sobą i ze sobą jestem szczęśliwa. Jeszcze nie akceptuje, ale zaczynam kochać siebie, bo...
00447
Wiersze
Najbardziej na świecie chciałabym przestać myśleć. Być sama w ciszy i spokoju lub na imprezie ze znajomymi, których nie mam. Nie obchodzi mnie to. Chcę żyć chwilą. Przynajmniej...
00424
Wiersze
Nicość, smutek, pustka. Z procentami we krwi zaczynam się utożsamiać. Lekkość. Jest lżej. Radość.
00348
Wiersze
Jestem. Kim jestem? Nikim i niczym... Może oddechem, tchnieniem lub istnieniem. Człowiekiem? Nie wiem. Gdy patrzę na Ciebie jestem zwierzęciem..
00369
Wiersze
Rodzisz się, żeby żyć. Żyjesz, by umierać. To smutne. Krąg życia jest do dupy. Chce żyć i być przy tym człowiekiem. Nic już nie ma znaczenia. Wiec żyje. Mam taką nadzieję.
00383
Wiersze
Nicość. To co czuję lub czego nie. Sama nie wiem. W końcu, czym jest nicość? Wszystkim i niczym. Już nic nie czuję. Amen.
00385
Wiersze
wszyscy znajdują swoje połówki a ja wciąż swojej znaleźć nie mogę w samotności tkwię i nie wiem co zrobić by móc odnaleźć się z nią odnaleźć się tam gdzie nasze oczy się spotkają...
00444