Spokojny mój oddech
Siebie pełen
Pomimo rozłąk miliona
Jest całkiem ciekawie
Nikogo tu nie ma
Jestem nienasycona
Nie wszystko wybaczam
Nie każdego szukam
Choć w sercu dusza zlekniona
O jedno się staram
Jednemu wciąż ufam
By siła ma trwała spragniona

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Spokojny mój oddech
Siebie pełen
Pomimo rozłąk miliona
Jest całkiem ciekawie
Nikogo tu nie ma
Jestem nienasycona
Nie wszystko wybaczam
Nie każdego szukam
Choć w sercu dusza zlekniona
O jedno się staram
Jednemu wciąż ufam
By siła ma trwała spragniona
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Nie czuję już nic. Ból, żal i gniew dawno odeszły. A ja zostałam. Sama, nieczuła, pusta. Zmęczona ciągłym pisaniem o Tobie, Chcę znowu pisać dla siebie. Ale nie umiem… Myśli nie...