Ze szklanej klatki się uwolnić
skrzydła rozwinąć...
zabić w sobie wszystko to co było...
Powstaje z kolan, przeszłoś wypalam
ogniem uczucia niepewnego...
Tylko jutra nie widzę już, chociaż tak pragnę jego...

Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Napisane przez
bohatyrek
Oceń utwór
Przeciętne
3.33 na 6 (3 oceny)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.