bliżej mi piekła

bo niebo jest zakłamane

ludziki na siłę

wciskają na spocone łby

aureolki

i skrzydła anielskie

kleją budaprenem

do żylakowatych

pleców

zmęczonych

od wyćwiczonych ukłonów

 

mój czas

jest wtedy

gdy kończy się msza

tłum

udręczony moralizowaniem

i wymiotujący

od udawania świętości

może być sobą

wreszcie powraca

nienawiść

pycha

złość

i lenistwo

 

człowiek człowiekowi

aniołem

 

upadłym