Jaki piękny księżyc
diabolicznie
jaśniejąca rysa
złotym pazurem zakreślona
w pustym ogromnym oczodole
Można odetchnąć głęboko
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Jaki piękny księżyc
diabolicznie
jaśniejąca rysa
złotym pazurem zakreślona
w pustym ogromnym oczodole
Można odetchnąć głęboko
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Nie czuję już nic. Ból, żal i gniew dawno odeszły. A ja zostałam. Sama, nieczuła, pusta. Zmęczona ciągłym pisaniem o Tobie, Chcę znowu pisać dla siebie. Ale nie umiem… Myśli nie...
