ogrod pelen rzezb
wsrod wielu
ta jedna jest portretem mojego szczescia
choc tworzac ja nie mogles wiedziec ze
zapragne zobaczyc w niej sama siebie
nie mogles
oj biedny
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
